MURAT ÇAKIR

Bir zamanlar aynı safta duranlar vardı.. Vardı diyorum çünkü artık benim gözümde yok hükmündeler. Aynı davaya omuz verip aynı sloganı haykıranlar. Meydanlarda tekbirle titreyen sesler, aynı kalbin ritmini taşırdı o vakit. Ama ne olduysa, meydanlar sessizleşinc

Hayatta bazı sevgiler vardır ki, kelimelere sığmaz.. Tarifi yoktur, sonu yoktur, başlangıcını bile hatırlamazsın çünkü hep vardır. Benim anneme olan sevgim de işte öyle.. Annem, sen beni 21 yaşında sevmeye başladın. Hayatın bütün yükünü sırtlanmış, nice acılar

Gazze açlıktan ölüyor. Bu bir mecaz değil. Bir abartı hiç değil. Gerçek bu; hem de en çıplak, en kanlı haliyle. Yerel kaynaklar, 48 saat içinde yardım ulaşmazsa toplu ölümler yaşanabilir diyor. Bu ifadeyi artık her yerde görüyoruz. Ama ne tuhaf… Görmek başka,

Ne zaman içimden bir cümle çıkmak istese.. Bir başkasının sesi daha önce yükseliyor. Ben hep geri çekiliyorum. İçimde susan bir ben var artık. Konuşsa ne olacak ki? Zaten herkesin bir gerekçesi var. Zaten herkes haklı. Eşim haklı... Yorgunluğu gözlerinden taşı

Zamanın ruhu değişti. Hayatlarımız hızlandı, ilişkiler sığlaştı, sabır azaldı. Herkesin gönlünde bir arayış var. Kimimiz sadakati, kimimiz anlayışı, kimimiz huzuru arıyoruz. Ama adını genellikle tek cümleyle koyuyoruz: “Doğru insanı arıyorum.” Bir ömür paylaşı

Bazı sözler vardır.. Söylenmez. Bazı çizgiler vardır.. Aşılmaz. Ve bazı isimler vardır ki; Anıldığında secdeye eğilir zaman, hürmetle titrer kalpler. O isimlerden biridir Muhammed Mustafa ﷺ. O isimlerden biridir Kelîmullah, Hz. Musa (as) Ve siz.. Siz o kutlu i

Sıkça duyduğumuz bir isim var: Siyonizm. Mazlum coğrafyaların karanlık gölgesi, yıkımın, işgalin ve zulmün siyasi adı. Ama bu kara yapının karşısında durması gerekenler yani biz Müslümanlar, ne yazık ki dağınık, parçalanmış ve birbirine küsmüş haldeyiz. Siyoni

Bir ses çınlıyor kulaklarıma ilk önce, ürperiyorum. Sonra kulak veriyorum sesin geldiği yere, sokaklar mı coşuyor yoksa? Diye düşünmeye başlıyorum. İnce ve sürekli bir melodiye ritim tutuyor gibi caddeler. Ardından bir koku alıyorum. Toprak kokusu. Evet, topra

Bizimkisi son günlerde yaşananları görünce El-Hacc Mâlik eş-Şabâz ’ın ( Malcolm X) “Bütün uyuyanları uyandırmaya bir tek uyanık yeter.” Galiba bu söz güncelliğini kaybetti. Hepimiz uyanık olduğumuzu söylüyoruz ama birbirimize düşmüş durumda olduğumuzdan yine o

Bizimkisi oturmuş bilgisayar başına ne yapacağını bilmeksizin ekrana boş boş bakıyordu. Çünkü canı çok sıkkındı. Biraz evvel İl müftülüğünden bir telefon gelmişti, hafta sonu Kurşunlu Camiinde 7 – 10 yaş aralığında çocukları toplayıp önceliği Kudüs olmak üzere

Bizimkisi arabada yoğun trafiğin kahrını çekerken radyoda Bursa yöresine ait 2 Kasım 1954 tarihinde İhsan Kaplayan’dan kaynak gösterilerek Muzaffer Sarısözen tarafından derlenmiş ‘’zeytinyağlı yiyemem aman’’ türküsünü dinlerken, hafta boyunca Ankara’ da meclis

Yoğun iş trafiğimi dersiniz, kar yağışı sonrası içimize kadar işleyen soğuk mu dersiniz yoksa bu bitmek bilmeyen Korona illetimi dersiniz bilmem ama ahretliğim ile bu aralar fazla görüşemez oldum. En son konuştuğumuz konu ‘’ tevekkül ‘’ olmuştu. İnançlı insanı